Podium voor de toekomst

Valentina Toth en Lucas van der Vegt

In de zomer van 2016 hebben wij een voorstelling mogen maken en spelen voor KunstKlank; Calorama – de Geheime Tuin. We mochten een week op het landgoed bivakkeren, terwijl we de voorstelling maakten. Iedereen die deelnam aan het project was daar ook, elke dag. Het waren voornamelijk Noordwijkers, en omdat wij allebei niet uit Noordwijk kwamen, kenden we dus niet zoveel mensen – maar dat gaf niks, we werden met open armen ontvangen. In het maakproces werden we heel erg vrijgelaten, we mochten maken wat wij wilden en waar wij voor brandden, maar van alle kanten werd ons de hulp geboden die we achteraf hard nodig bleken te hebben – mensen kwamen kijken, gaven kritiek, of moedigden ons juist gewoon aan, maar er werd voor gewaakt dat het ‘wel van ons’ zou blijven. Dat vond ik erg ontroerend – dat voor zoveel verschillende dingen ruimte was. Het voelde voor ons, als beginnende theatermakers, erg fijn dat we mochten zijn wie we wilden zijn. We kregen de kans om te zoeken. Wat mij ook erg ontroerde, waren de goede zorgen van iedereen. Op een avond, moesten de voorstellingen afgelast worden, omdat het te hard regende en de stroom was uitgevallen. We waren heel erg teleurgesteld natuurlijk, we wilden het liefste spelen, maar we werden heel lief opgevangen. We hoefden niet in onze tent te slapen, maar mochten logeren bij een lieve vrijwilligster. We hebben veel lieve mensen ontmoet. Het uiteindelijke spelen, vier avonden achter elkaar, was natuurlijk het mooiste en wederom een bevestiging dat theater maken echt is wat ik altijd hoop te blijven doen. Je mag dus wel stellen dat het een dierbare herinnering was!

Producties
2016 - Calorama - De Geheime Tuin