Vloed - KunstKlank

1 t/m 10 juli 2011

Vloed

‘VLOED: In het spoor van Adriana’, geschreven door Eric Went, is een muziektheaterbewerking van de bestseller ‘Vloed’ van Susan Smit. Een meeslepend verhaal over moderne conventies in de liefde, over dilemma’s tussen hart en verstand, over passie voor het woord en over hedendaagse keuzevrijheid. Tegen het decor van een samenleving die, op het ritme van eb en vloed, permanent en onvermijdelijk, aan veranderingen onderhevig is.

Een jonge Noordwijkse vrouw raakt volledig in de ban van een romantisch verhaal over een oude liefdesgeschiedenis. Dat gaat zo ver, dat haar leven zelfs gaat lijken op dat van Adriana van Konijnenburg, de hoofdpersoon van dat verhaal. Kan zij ontsnappen uit het spoor dat deze vrouw begin vorige eeuw op het strand van Noordwijk achterliet? Kan zij breken met de verhaallijn uit het verleden en haar eigen einde schrijven?

Podiumkunsten, beeldende kunst en muziek zullen met elkaar worden verweven tot een bijzondere theaterbeleving waarin strand en zee een prominente rol spelen.
Rond de voorstellingen zal KunstKlank met diverse omlijstende activiteiten in Noordwijk de bezoekers de gelegenheid bieden in de voetsporen Adriana en haar tijdgenoten te treden.

Wethouder Gerben van Duin: Vloed, met volle teugen

Bij het lezen van het fantastische boek Vloed van Susan Smit, waarin ze zo mooi vertelt over de Noordwijkse vissersmannen, de badmannen, het strand van Noordwijk, de straatjes, ‘slopjes’ en stegen, kwamen veel herinneringen naar boven.
Toen ik hoorde dat Herma van Piekeren en Martine Zeeman de roman gingen bewerken tot een heuse muziektheatervoorstelling op ons eigen strand kon ik het niet laten om een doos met oude foto’s van zolder te halen en samen met mijn vrouw en kinderen herinneringen aan mijn opa, Leen ‘de Cries’ op te halen.

Mijn opa was een echte ‘Noortukker’, Leendert van Duin, scheldnaam ‘de Cries’. Hij was getrouwd met Wilhelmina Boon, ‘moeder Miena’, afkomstig uit een welgestelde familie uit Hoek van Holland. Opa kon geweldig vertellen over de visserij, de grote vaart op de Holland Amerika Lijn en zijn werk als, charmante, badman bij het Huis ter Duinbad. In die laatste rol heeft hij menig vrouwelijke badgast de badjas aangereikt. Voorwaar geen slechte job.

In Noordwijk zijn de verhalen over zijn bezoekjes aan het Schotse vissersplaatsje Lerwick na een goede visvangst heel herkenbaar. Wat hij daar allemaal deed werd ons niet verteld, maar er werd wel heel geheimzinnig over gedaan. En ja, ook bij mijn opa en oma stonden de wit-bruin gevlekte leeuwtjes uit Lerwick op de kast te pronken. Uit de overlevering weet ik nu welke betekenis die hadden.

Mijn opa lustte, zoals veel vissers en badmannen in die tijd, ook een beste borrel. Toen hij op een dag aan het strandjutten was bleek er een vat sherry aangespoeld te zijn. Samen met zijn vrienden werd met enig geweld een gat in het vat geslagen en bij gebrek aan een sherryglas werd de klomp rijkelijk gevuld met de gevonden drank. Het vat werd tot de laatste druppel leeg gezopen. Opa werd afgevoerd met een kruiwagen, onder luid gezang: ‘Die ouwe Cries, die goeie vent, daar droop de sherry uit zijn hemd, fideraldada fideraldada’.

Zo heb ik, net als veel andere Noordwijkers, mijn eigen ‘Vloedherinneringen’. Mijn opa was een fraaie kan ik wel zeggen, maar hij heeft met volle teugen van het Noordwijkse leven genoten. Van die levensles heb ik zeker iets van hem meegekregen en ik wil u hierbij graag aanbevelen: Geniet met volle teugen.

Ook van deze zeer speciale voorstelling, waarvan ik nu al durf te zeggen dat die u gaat raken. Ik wens u een fantastische voorstelling!’